|
» About Nabarralde
» Subscription
» Map of Navarre
» About Navarre
History
Language & Culture
Adm/Territorial Division
»
Navarre papers
Environment
History
Identity
Patrimony
Roads
Sovereignty
Society
Symbols
Women
» Programs
Special events
Talks
Newsletter/Magazine
Articles distributed
Content creators
» NA-leku
» Store
» Contact us
|
Nabarralde | Nabarra Papers
Noaingo
bataila
Jon
Urrujulegi
Fernando
II, Katolikoa ere deitua, aspalditik ari zen Nafarroako Erresuma inbaditzeko
aitzakia bila. Espantsionismoaren suak erretzen zion bihotza. 1512ko
uztailaren 12an Blois-ko Tratatua publikatu zuen, esanez Frantziako
Luis XIIak eta Nafarroako Erregeek sinatua zutela. Blois-ko benetako
tratatua uztailaren 18an sinatu zen, baina ez zuen zerikusirik Fernando
Katolikoak (beste batzuontzat Faltsarioak) iruzurrez publikatu zuenarekin.
Dokumentu faltsu honetan eta Nafarroako Erregeen aurkako eskumiku-bulda
faltsu batean oinarriturik, gerra deklaratu gabe, 1512ko uztailaren
21ean Katillako armadak Nafarroa inbaditu zuen Burundatik barna. Irailerako
ia Nafarroa osoa okupatua zuen, baina gerrak 12 urte luzez iraun zuen
(1512-1524).
Usurpazio
honen ondoren, Nafarroa birkonkistatzeko hainbat eraso burutu zituen
Albreteko Joan III Errege legitimoak. Honen seme Enrike IIak Nafarroa
Birkonkistatzeko Armada sortu zuen nafarrez, biarnesez eta gaskoiez
osatua. 1521ean, Asparrosko Jauna Foixko Andres eta Nafarroako Pedro
buruzagi zituela, Armadak Biarnotik Behenafarroan sartu eta Donibane
Garazi hiriburua liberatu zuen. Seigarren Merindade eta Nafarroa osoko
indarrak jarri ziren Nafarroako Enrike II Errege legitimoaren alde
eta Erronkarikoak izan ziren lehenak independentziaren alde matxinatzen.
Iruñan,
Kastillako erregeordeak okupatzen zuen Erret Jauregia herriak inbaditu
eta Austriarren armarria lohi artean arrastaka erabili zuen. Maiatzaren
19an, hiriko erregidoreek zin egin zioten Nafarroako Enrike IIari
eta gotorlekuak kapitulatu egin zuen. Nafarroako Don Pedro Kapitain
Jeneralak, Simancasen preso egonik, Oliteko Merindadea matxinatzea
lortu zuen. Beste horrenbeste egin zuen Tuterako Merindadeak, Don
Pedro Peralta buruzagi. Lizarratarrek ere gaztelar gotorlekuari eraso
eta honek kapitulatu egin zuen. Birkonkistarako Armadak Erresuma osoa
zeharkatu zuen garaile, Pirinioetatik Ebroraino.
Asparros
jeneralak ez zuen jakin nafarren berotasuna aprobetxatzen eta hauen
kontseiluari muzin eginez, hots, Nafarroa fortifikatu eta gainerako
nafar armadaren zain itxaron ordez, Logroñorantz abiatu zen.
Hau 15.000 gizonek defenditzen zuten Kastillako Kondestablea buruzagi
zutela. Gaztelar indarrak askoz handiagoak izanik, Asparros jeneralak
atzera egin behar izan zuen Iruņerriraino, gaztelarrak orpoz orpo
segika zituela.
Etsaiaren
miaketa egin ondoren, Asparros jeneralak, ausarti eta aldi berean
uzkur, ez zien itxaron Iñigo Etxauz eta Ollokiko Jaunaren agindupean
Tafalla babesten zuten 2.000 nafar eta gaskoiei eta ezta Iruñan
kontzentratuta aurkitzen ziren 6.000 gaskoiei ere.
Ez
zuen kontuan izan etsaien armada hiru bider handiagoa zela. Gudua
1521eko ekainaren 30eko igandeko ordubietan piztu zen eta arratsaldearen
erdialdera amaitu. Gaztelar armadak Nafarroa Birkonkistatzeko Armada
inguratu eta egundoko sarraskia burutu zuen. Nafar Armadak 5.000 gizon
galdu zituen, Eskiroz, Noain eta Barbataingo zelaietan lurrean zerraldo
geratu zirelarik. Hauen artean Karlos Maulekoa, Joan Sarasakoa, San
Martin kapitaina, Karlos Nabaskozekoa. Asparros borrokan zauritu eta
itsu geratu zen. Beren buruak salbatu ahal izan zituzten Nafarroako
Pedro Mariskal semeak, Agramonteko Angel eta Nafarroako Fadrike jaunek
eta bestek, Behe Nafarroan errefuxiatuz (vide La Navarra marítima,
263. or.). Hala ere, ez zen hau izan Nafarroako entseina gorria independentziaren
alde azken aldiz airean astindu zena. Amaiur eta Hondarribia izan
ziren ondorengo lekukoak.
Noaingo
Batailak eragin handia izan zuen Europan eta Euskal Herriko historian
garrantzirik behinena, bai hondamenagatik bai eta utzi zituen ondorio
kultural, sozial, ekonomiko eta politikoengatik.
1999-07
|